Odpowiednie przygotowanie pliku to najprostszy sposób, by mieć pewność, że wydruk DTF wyjdzie zgodnie z oczekiwaniami. Większość problemów z jakością, wymiarami czy przezroczystością wynika z samego pliku, a nie z procesu druku - dlatego warto poświęcić chwilę na jego sprawdzenie przed wysłaniem.
Ten przewodnik omawia wszystkie kluczowe ustawienia dotyczące grafik przeznaczonych do druku DTF: od formatu pliku, przez rozdzielczość i kolorystykę, aż po przygotowanie arkusza produkcyjnego. Na końcu znajdziesz gotową listę kontrolną, którą warto sprawdzić przed każdym zamówieniem.
01. Zanim zaczniesz – sprawdź, na czym drukujesz.
Zanim otworzysz projekt, ustal kilka podstawowych kwestii. Decydują one o tym, jak należy go przygotować.
Wybór rodzaju transferu - STANDARD lub BLOCKER – zależy od materiału.
Jaki materiał będzie zdobiony - bawełna, poliester, mieszanka, dzianina sportowa czy tkanina odzieży roboczej.
Docelowy rozmiar projektu - dokładne wymiary wydruku w centymetrach.
Dostępna szerokość i długość robocza – druk na folii o maksymalnej szerokości 58 cm. Arkusze dostępne są w stałych długościach do 2 m – wybierz długość odpowiednią dla swojego zamówienia.
Dlaczego to ma znaczenie
Istotne są oba wymiary: szerokość jest zawsze stała i wynosi 58 cm, a maksymalna długość to 2 metry. Planując układ, uwzględnij jedną z czterech standardowych długości arkusza, zamiast zakładać, że dysponujesz nieograniczoną przestrzenią.
02. Który format pliku wybrać?
Format pliku ma wpływ na to, czy zachowane zostaną jakość i przezroczystość. Do najczęściej stosowanych w druku DTF formatów należą:
PNG
Grafika z przezroczystością
Do pojedynczych projektów. Obsługuje przezroczyste tło. To dobry wybór, gdy projektujesz pojedyncze logo lub motyw o nieregularnym kształcie.
TIFF (kompresja LZW)
Wysoka jakość
Wymagane w przypadku arkusza produkcyjnego. To jedyny format, jaki akceptujemy dla gotowego, przygotowanego do produkcji arkusza. Zapisanie pliku jako TIFF utrwala grafikę w postaci pojedynczej siatki pikseli, dzięki czemu eliminuje się ryzyko wystąpienia ukrytych obiektów, podmiany czcionek czy błędnego odczytania przezroczystości lub cieni - problemów, które mogą pojawić się przy ponownym otwieraniu wektorowego pliku PDF w programie graficznym.
Prosimy nie przesyłać gotowych arkuszy produkcyjnych w formacie PDF. Pliki PDF mogą zawierać elementy niewidoczne w programie graficznym, które jednak stają się widoczne i są drukowane z białym poddrukiem – po otwarciu ich w naszym oprogramowaniu RIP.
Kiedy stosować poszczególne formaty?
- Podczas projektowania pojedynczego elementu z przezroczystym tłem - PNG.
- W przypadku gotowego arkusza produkcyjnego o wymiarach docelowych - wyłącznie format TIFF.
- Materiały graficzne z drobnymi szczegółami, w przypadku których kluczowa jest jakość - plik TIFF w wysokiej rozdzielczości.
03. Przezroczyste tło - dlaczego to ważne
W druku DTF drukowane jest wszystko, co jest widoczne w projekcie. Jeśli zamiast przezroczystości za wzorem znajduje się białe tło, zostanie ono potraktowane jako część projektu i wydrukowane wraz z samym motywem.
Niepoprawne
Biały prostokąt zamiast przezroczystości
Nadruk tła wokół wzoru
Widoczny prostokątny ślad na gotowej odzieży
Poprawne
Przezroczyste tło (szachownica w edytorze)
Drukowany jest tylko sam wzór.
Czysty kształt bez niepożądanego tła
04. Kolory – CMYK, głęboka czerń i czysta biel
Przygotuj plik w przestrzeni barwnej CMYK (zalecany profil: Coated FOGRA39) na całkowicie przezroczystym tle, usuwając wszystkie warstwy robocze i maski.
- Głęboka, nasycona czerń (Total Rich Black): ustaw wartości kolorów dokładnie na C:100% M:100% Y:100% K:100%.
- Elementy o czystej bieli (tekst, logo, drobne detale) muszą mieć dokładnie wartości C:0 M:0 Y:0 K:0. Nawet niewielka domieszka innych kolorów (np. C:0 M:1 Y:0 K:1) zostanie przez system RIP zinterpretowana jako kolor, co spowoduje zastosowanie tzw. *choke’a* (zwężenia) dla białego poddruku i pozostawienie poszarpanych, niepełnych krawędzi przy drobnych detalach. Przed eksportem należy sprawdzić wartości za pomocą narzędzia kroplomierza.
05. Rozdzielczość projektu
Rozdzielczość decyduje o ostrości wydruku. Wszystkie grafiki muszą mieć rozdzielczość 300 DPI w skali 1:1. Plik o zbyt niskich parametrach traci na jakości przy powiększaniu - niska rozdzielczość (np. 70 DPI) powoduje widoczne „schodkowanie” lub pikselizację krawędzi oraz rozmycie konturów na wydruku.
Powiększanie nie dodaje szczegółów, których nie ma w pliku. Oprogramowanie „rozciąga” istniejące piksele, przez co grafika traci ostrość. Dlatego lepiej od początku przygotować projekt w odpowiednim rozmiarze i jakości.
Grafika ekranowa a grafika produkcyjna - grafika przygotowana do wyświetlania na ekranie (np. na potrzeby stron internetowych) ma zazwyczaj niższą rozdzielczość, wystarczającą jedynie do prezentacji wizualnej. Z kolei grafika przeznaczona do druku wymaga rozdzielczości 300 DPI w docelowym rozmiarze wydruku.
06. Wielkość i proporcje projektu
Najlepiej od razu przygotować projekt w docelowym rozmiarze, w trybie CMYK i z rozdzielczością 300 DPI. Dzięki temu masz pewność, że wydruk będzie miał właściwe wymiary, a jego jakość pozostanie na odpowiednim poziomie.
Przed wysłaniem sprawdź wymiary projektu w centymetrach i porównaj je z planowanym rozmiarem wydruku. Warto obejrzeć projekt w skali 1:1, aby ocenić rzeczywistą wielkość detali.
Minimalna grubość elementów - najmniejsze elementy, takie jak kropki czy linie w krojach pisma, muszą mieć grubość co najmniej 1 mm. Cieńsze elementy nie utrzymają wystarczającej ilości kleju w proszku i mogą odkleić się podczas prania.
Nie odbijaj lustrzanie grafiki. Prześlij plik w takiej postaci, w jakiej ma on wyglądać na gotowej odzieży (tekst czytelny, od lewej do prawej). Nasz system RIP automatycznie wykonuje odbicie lustrzane podczas generowania maski poddruku białym kolorem - plik, który został już wcześniej odbity, zostanie wydrukowany z podwójnym odbiciem, co spowoduje błąd w nadruku.
07. Karta produkcyjna
Arkusz produkcyjny (zwany również arkuszem zbiorczym lub *gang sheet*) to jeden duży plik zawierający wiele wzorów rozmieszczonych obok siebie. Pozwala to na efektywne wykorzystanie szerokości folii i wydrukowanie kilku wzorów w jednym przebiegu.
Jak rozplanować projekty
- Rozmieść wzory równomiernie, zachowując między nimi niewielkie odstępy.
- Cały układ należy zmieścić w szerokości 58 cm i jednej ze standardowych długości (maks. 200 cm).
- Każdy projekt powinien mieć docelowy rozmiar, rozdzielczość 300 DPI, tryb kolorów CMYK, przezroczyste tło oraz ostre (niezmiękczone) krawędzie.
- Zapisz gotowy arkusz jako plik TIFF z kompresją LZW.
Pamiętaj
Szerokość arkusza: stała, 58 cm. Długość arkusza: maks. 200 cm.
Czego unikać
- Nakładające się na siebie wzory.
- Pozostawienie zbyt małego marginesu od krawędzi arkusza.
- Mieszanie różnych rozmiarów bez zachowania jakiegokolwiek porządku.
Możesz samodzielnie przygotować arkusz zbiorczy lub przesłać pojedyncze projekty do rozmieszczenia.
Pytania?
W przypadku pytań technicznych dotyczących przygotowania plików prosimy o kontakt pod adresem support@dtftransfer.com.